Το μελαχρινάκι

Ήταν τότε που μεσουρανούσε το “Κάστρο”.
Το “Κάστρο” στα Σελήνια, ήταν από τα λαϊκά σκυλάδικα της Σαλαμίνας με μεγάλη επιτυχία. Κόσμος και κοσμάκης πέρασε από το μαγαζί. Ουίσκι άφθονο και πολύ χρήμα σε λουλούδια κτλ.
Καλοκαίρι, Σαββάτο, Παλούκια, σκάλα φέρι μπόουτ, ώρα 04.00 το πρωί.
Εκείνη την ώρα 3 άνθρωποι πάνε για δουλειά, και 7 γυρνάνε από ξενύχτι.
Στη σκάλα έχουν μαζευτεί αρκετοί,  και περιμένουν το φέρι, που θα φύγει στις 05.00 για να μπούνε μέσα.
Φθάνω λίγο αργότερα, και βλέπω το φίλο μου, μαζί με δυο τρεις άλλους και μια γυναίκα, ψηλή, μελαχρινή, ντυμένη με μίνι φόρεμα με βαθύ ντεκολτέ, να μιλάνε.

“-Τι έγινε ρε Κώστα, ποιοι είναι αυτοί; ” λέω ψιθυριστά.
“- Ο ντραμίστας από το Κάστρο, η τραγουδίστρια, και ο καπετάνιος του φέρυ” μου λέει στον ίδιο τόνο.
“-Αα..” εγώ.
Καπετάνιος : “..Και βέβαια τα καράβια έχουν σύστημα επικοινωνίας που μπορεί να ακούγεσαι παντού..” λέει στη τραγουδίστρια.
“-Ναι ρε Μπάμπη;”  λέει αυτή στο ντραμίστα.
“-Ναι ρε Σούλα” ο ντραμίστας.
“-Και βέβαια φαντάσου, ότι μπορεί να μιλάς, και να σ’ ακούει όλος ο κόσμος” συμπληρώνει ο Κώστας.
“Ποιος κόσμος; Χιλιάδες μπορεί να σ’ ακούνε ” λέει ο καπετάνιος.
“Δηλαδή άμα τραγουδήσω θα μ’ ακούσουνε χιλιάδες;” ρωτάει η τραγουδίστρια.
¨Μπορεί και εκατομμύρια, παγκόσμια” λέω εγώ.
Και ο κύκλος με τα αρσενικά γύρω από το θηλυκό έχει αρχίσει να στενεύει.
“-Καιαι, πως είναι αυτό το σύστημα;” ρωτάει αυτή.
“-Κανονικά, με μικρόφωνο” λέει ο καπετάνιος.”Πάμε να δεις”
Ξέπνοη αυτή, κάπως ζαλισμένη “Πάμε”.

Ανεβαίνουμε στη γέφυρα του φέρι. Ένα μικρό φέρι, με μια πολύ στενή γέφυρα, ίσα ίσα να μας χωράει στριμωγμένους τον ένα δίπλα από τον άλλο μες το σκοτάδι.
Ο καπετάνιος παίρνει το μικρόφωνο του VHF και καλεί. Κάτι λέει, του απαντάνε κάτι άλλοι.
“Βλέπεις” της λέει. “Χιλιάδες μας ακούνε τώρα” και της δίνει το μικρόφωνο του VHF.
“Και τι να πω τώρα;” ρωτάει αυτή τρακαρισμένη.
“Πες το μελαχρινάκι”
Και ξεκινάει κάπως διστακτικά:”Βρε μελα-χρι-νάκι, με πό-τισες φαρμά-κι..”
“-Πιο ζωντανά ρε Σούλα, τόσος κόσμος ακούει”, της λέει ο ντραμίστας.
Παίρνει τα πάνω της αυτή, “- Τα ολό-γλυκά σου -μάτια, με κά-νανέ χι-λιά κομμά-τια..”
Στο μεταξύ το χέρι του καπετάνιου έχει απλώσει πίσω της. Ο ντραμίστας έχει προχωρήσει στο στήθος. Ο Κώστας μπροστά. Παλαμάκια και σφυρίγματα. “Μπράβο Σούλα!” , και ξανά τα χέρια. Κι η Σούλα κούνημα – χορό  σα να ήταν στη πίστα.
Στο δεύτερο τραγούδι, είχαν έρθει απέξω από τη γέφυρα και κάτι άλλα πληρώματα από άλλα φέρι, που περίμεναν να φύγουν οι πρώτοι, να χειροκροτήσουν τη τραγουδίστρια..