Ο τεμπέλης

Ο Γιώργος ανήκει στη 1η γενιά “καμάκια”. Ψηλός, γεροδεμένος, παιδαράς, γουστάριζε τις ξένες.. Λιγομίλητος και με κοφτές κουβέντες πάντα όμως.. Πήγε σπούδασε για μηχανικός στα καράβια, αλλά δε του καθότανε να τον τρώει και η “μαυρίλα” και το ‘κοψε. Κι αφού τα καλοκαίρια τα πέρναγε που τα πέρναγε στα νησιά, άνοιξε στο τέλος κι ένα μπαράκι στη στη Μύκονο, να συνδιάζει το τερπνό με το ωφέλιμο. Έλα όμως που του γέρου του, του κυρ-Νίκου, δε του καθότανε με τίποτα να δουλεύει ο γιος  μόνο 4-5 μήνες , και τους υπόλοιπους καθισιό και ταξίδια στη Ευρώπη..  Γι αυτό του πιανε τη γκρίνια, γιατί , και πως, και  είναι δουλειά  αυτή, και μίλα και συ ρε Ελένη, στη γυναίκα του..
Ένα μεσημέρι όμως η κατάσταση ξέφυγε..
Ο κυρ-Νίκος έπιασε τη γκρίνια και δε σταμάταγε. -”Ρε τεμπέλη, πήγαινε ρε να δουλέψεις”, ” Ρε τεμπέλη, τι κάθεσαι ‘δω?”,”Ρε τεμπέλη ..” ,
Γιώργος -”Σκάσε ρε”
Κυρ Νίκος “Πήγαινε ρε να δουλέψεις. Να μου χαθείς τεμπέλη”
Γιώργος – “Σκάσε ρε”
Κυρ Νίκος “Τι να σκάσω ρε? Δε σκάω. Να φύγ..”
Μπαμ-τσουγκ-γκραν-γκαπ-ντουπ.
Κυρ Νίκος “Αααα, Ελένηηη, με βάρεσε!”
κυρά Λένη ¨Καλά σου κανε”